System ATPS
Geneza utworzenia ATPS
Wydarzenia z 2001.09.11 w USA poza innym – „nowoczesnym” obliczem działań organizacji terrorystycznych – wskazały dość wyraźnie zaburzoną proporcję pomiędzy tzw. Humint (wywiad oparty na źródłach osobowych) a Sigint (wywiad oparty na środkach technicznych). Asymetria technik operacyjnych przeważając na korzyść pozyskiwania i analizowania informacji głównie w oparciu o nowoczesne technologie pola walki wywiadowczej była z góry skazana na porażkę, czego dowodem były również inne operacje terrorystów (Londyn, Madryt, Bali, etc.), a jej konsekwencje dają się wytłumaczyć wielobiegunowo, również w kontekście psychologicznych działań wywiadowczych.
Jednym z istotnych czynników powodujących tę asymetrię na korzyść Sigint była i jest nie tyle fascynacja odkryciami technologicznymi mogącymi wspierać skuteczne działania wywiadowcze, ale przede wszystkim trudność w odpowiednim doborze kadr operacyjnych – zdolnych do prowadzenia bezpośrednich działań z zakresu taktycznego wywiadu osobowego – oraz ogólne trudności komunikacyjne między ludźmi uwarunkowane działaniem naszego aparatu psychicznego.
Jednakże zawsze najcenniejszym źródłem informacji jest i będzie człowiek. Tam gdzie pojawia się relacja pomiędzy człowiekiem i jego światem zewnętrznym, tam zawsze obecna jest psychologia, stąd bez znajomości technik psychologicznych nie będzie możliwe nawiązanie odpowiedniej więzi emocjonalnej, zezwalającej na wielokierunkowy drenaż informacyjny. Już starożytny filozof grecki Zenon z Kition słusznie prawił, że: „Natura dała nam jeden język, a dwoje uszu po to, abyśmy słuchali dwa razy więcej niż mówimy”. Jednakże z psychologicznego punktu widzenia, słuchanie (oraz co bardziej istotne – słyszenie) jest jedną z najsłabiej rozwiniętych naszych umiejętności. Jeśli do tego dodamy fakt, iż świadomość człowieka jest najsłabszą stroną jego umysłu, a to co najciekawsze, zarazem najcenniejsze, znajduje się nieuświadomione w cieniu naszej psychiki i aby te treści pozyskać, potrzeba głębokiej specjalistycznej wiedzy psychologicznej – to zaczyna być zrozumiałe zaburzenie proporcji pomiędzy Humint i Sigint.
W odróżnieniu od nieskomplikowanej obsługi nowoczesnych urządzeń technicznych (wywiad elektroniczny), operowanie w zakresie Humint wymaga nie tylko specjalistycznej – nieakademickiej wiedzy psychologicznej, ale również umiejętności szerokiej samokontroli emocjonalnej, a wiec ingerencji we własny aparat psychiczny, przez co jest czynnością niezwykle trudną i niedostępną dla wielu adeptów (badania ATPS wskazują na około 5% kursantów wykazujących powyższe predyspozycje oraz możliwości przyswojenia takiej wiedzy nawet wśród wykwalifikowanych psychologów).
Globalizacja, postęp technologiczny w zakresie komunikacji jest nieuświadomionym nam jeszcze koniem trojańskim wprowadzonym do sfery komunikacji interpersonalnej, po wielokroć dodatkowo usprawiedliwiając i zwalniając nas od samodoskonalenia naszych ogólnych procesów przystosowawczych. Jest to klasyczna pułapka dla naszej inteligencji emocjonalnej i przeszkoda w rozwoju osobistym człowieka, w perspektywie mająca istotny – negatywny – wpływ na zachowanie odpowiedniej higieny psychicznej. Mając na uwadze również i te okoliczności, Humint staje się z roku na rok coraz trudniejszym kierunkiem wywiadowczym do opanowania, pomimo tego, że paradoksalnie staje się coraz bardziej niezbędny, a potencjalnie, jedyny słuszny.
Kotwica ideologiczna była, jest i będzie zawsze najcenniejszym źródłem informacji, ale by ją odpowiednio umocować w umysłach potencjalnych źródeł, musi dojść do bezpośrednich relacji pomiędzy zainteresowanymi stronami tej specyficznej transakcji, a jej powodzenie będzie zależne tylko i wyłącznie od wiedzy strony prowadzącej o właściwościach indywidualnej matrycy psychicznej osoby naprzeciw.
Psychologia pracy operacyjnej jest najbardziej zaniedbaną, ale jednocześnie najbardziej pożądana umiejętnością operowania w zakresie pozyskiwania i analizowania informacji od czasu przyspieszenia cywilizacyjnego. Stąd też wiele spektakularnych niepowodzeń, spowodowanych przeniesieniem środka ciężkości w pozyskiwaniu i analizie informacji na wywiad elektroniczny i satelitarny. Stanowią one znakomite uzupełnienie Humint, ale nie może być to odwrotna proporcja. Wiele na to wskazuje (zejście do klasycznych metod komunikacyjnych w organizacjach terrorystycznych z uwagi na rozległe możliwości nasłuchu elektronicznego), że po przeminięciu zafascynowania rozwiązaniami technologicznymi i oceną zaniedbań tym spowodowanych, Humint wróci na zasłużone miejsce w hierarchii działań informacyjnych jako wiodący kierunek skutecznego operowania.
Ta zmiana asymetrii proporcji spowoduje, że techniki psychologii operacyjnej będą musiały zdominować proces szkolenia pracowników operacyjnych. Jest to jeden z nadrzędnych celów utworzenia ATPS.
Narzędzia ATPS
ATPS został opracowany jako klasyczny system wspierający operowanie na kierunku Humint. Jest to metodyczno – edukacyjny system specjalnych działań psychologicznych. Celem systemu jest skuteczne przygotowanie kadry operacyjnej służb specjalnych do prowadzenia działań bezpośrednich. System ten był definiowany i doskonalony przez kilkanaście lat działań autora praktycznie na wszystkich kontynentach, mając na uwadze również związki kulturowo – religijne, co czyni system uniwersalnym. Badania nad naukowymi podstawami ATPS były prowadzone głównie za granicą Polski podczas treningów operacyjnych ze służbami specjalnymi. Obecnym dorobkiem jest ponad 200 specjalistycznych kursów taktycznych, podczas których doskonalono techniki ATPS. System od wielu lat regularnie sprawdza się w operacjach bezpośrednich w wielu częściach świata. Z racji swojego przeznaczenia, ATPS jest skierowany wyłącznie dla wyspecjalizowanych struktur państwowych prowadzących bezpośrednią – wielopłaszczyznową walkę z terroryzmem.
ATPS zorientowany jest na następujące kierunki operacyjnego zastosowania:
- Analityczno – informacyjnym;
- Nieinwazyjne kształtowanie postaw społecznych (makropsychologia i mikropsychologia);
- Przygotowanie do prowadzenia operacji taktyczno – bojowych;
1. Założeniem ATPS na płaszczyźnie analityczno – informacyjnej jest wyposażenie kursantów w narzędzia psychologiczne zezwalające na przewagę w niewypowiedzianej wojnie na umysły. Główny nacisk jest położony na prowadzenie nieinwazyjnych analiz psychologicznych na kilku najważniejszych kierunkach informacyjnych przy określaniu cech osobowych. Podstawowym elementem jest poznanie zasad funkcjonowania komunikacji interpersonalnej na płaszczyźnie nieświadomej w stosunku relacji płci. Ideą analityczną jest hasło przewodnie: „Świadomość to najsłabsza strona naszego umysłu”.
2. Nieinwazyjne kształtowani postaw społecznych w ATPS jest prowadzone zarówno w skali makropsychologicznej jak i mikropsychologii.
W skali makro, techniki te dotyczą prowadzenia psychologicznych działań specjalnych zarówno o charakterze ofensywnym (dywersja psychologiczna przy pomocy środków aktywnych) oraz defensywnym (prowadzenie kontrwywiadu przeciw dywersji psychologicznej). Celem tych operacji jest odpowiednio, przejęcie kontroli intelektualnej w skali makropsychicznej (makrospołecznej) oraz utworzenie mechanizmów zabezpieczających suwerenność ideologiczną w skali makro.
W skali mikro, techniki te są zorientowane na oddziaływanie wobec jednostki, dotyczą więc szeroko pojętych działań psychomanupulacyjnych.
3. W zakresie działań taktyczno – bojowych ATPS wprowadził autorską metodę manipulacji mechanizmem atalistycznym. Metoda zezwala na zupełnie inne niż dotychczas możliwości doskonalenia pracowników operacyjnych poprzez zmianę dotychczasowych priorytetów warunkowania.
Treningi tego rodzaju kształtują procesy emocjonalne w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia w warunkach odzwierciedlających prowadzenie skomplikowanych operacji taktyczno – bojowych.
Ten kierunek operacyjny ATPS tak ja powyższe jest regularnie wykorzystywany do prowadzenia bezpośrednich operacji specjalnych z bardzo dużymi sukcesami.
ATPS to również sporządzanie analiz kierunkowych i strategicznych dla podmiotów współpracujących w zakresie szkolenia. Sporządzano analizy dla najwyższych urzędników państwowych, szefów służb oraz innych podmiotów.
ATPS wspiera edukacyjnie i analitycznie kilka ośrodków uniwersyteckich, w niektórych autor jest członkiem rady programowej centrum studiów i analiz strategicznych.